Biblioteka

Biblioteka je počela sa radom kao odjeljenje Opštine. Pokretači ideje o osnivanju biblioteke je bila nekolicina entuzijazista koji su prepoznali potrebu za kulturnim preobražajem u svakoj pori društva. Samostalnom radnom organizacijom proglašena je 1957. godine i dobila naziv - Gradska biblioteka „Dositej Obradović“ u Novom Pazaru. Mjesto je stalno mijenjala, počevši od jedne radnje u „tijesnoj“ čaršiji, da bi se pomjerila preko velike ćuprije. Zatim se pripaja Radničkom univerzitetu „Oslobođenje“. U sastavu Radničkog univerziteta bila je punih 20 godina, odnosno do aprila 1983. godine kada Skupština opštine donosi odluku o njenom izdvajanju i osamostaljenju proglašavajući je matičnom bibliotekom za područje opštine Novi Pazar koja je tada brojala 74000 stanovnika i 99 naselja.



Podatka o prvom inventaru i broju inventarisanih knjiga nema. S obzirom da je Biblioteka bila smještena u prizemnoj zgradi, gdje se danas nalazi Dom armije, velika poplava iz 1953-54. godine uništila je veći broj knjižnog fonda i inventara, tako da se danas rast knjižnog fonda i inventara može pratiti samo od 1955. godine. 



Kao što smo već rekli, od početka svog rada do 1996. godine Biblioteka je više puta preseljavana. Samo je jednom bila smještena u posebnoj zgradi. Međutim, zgrada je bila memljiva, trošna i sklona rušenju. Iz ove zgrade Biblioteka je preseljena u novu zgradu Doma društvenih organizacija, kada je pripojena Radničkom univerzitetu. Za ovaj prostor Radnički univerzitet je ubirao kiriju i nije bilo „isplativo“ da se prostor dodijeli Biblioteci. Tako je Biblioteka završila u kafani koja Radničkom univerzitetu nije bila rentabilna. Prostorije su bile od mermernih ploča, a cio prostor nenamjenski i nije odgovarao bibliotečkim zahtjevima i afirmaciji ove djelatnosti. 

Sreća joj i dalje nije bila naklonjena, tako da je Biblioteka opet izmeštena u pomoćne prostorije Koncertne dvorane koje su bile lavirintski zabačene i skučene, te se bibliotečki posao obavljao pod veoma nepovoljnim uslovima. Čitaonica se nalazila uz bioskopsku dvoranu, pa se rad u njoj nije mogao obavljati posle 17 časova. 



Reorganizacijom Radničkog univerziteta i njegovim prerastanjem u Dom kulture i pitanje biblioteke se konačno rešava na bolje i ona dobija status samostalne radne organizacije sa statusom matične biblioteke. Adaptacijom prostora prvog sprata Doma kulture, Biblioteka je dobila novi prostor i u ovaj se prostor preselila u junu 1984. godine. Biblioteka je u ovoj zgradi funkcionisala sve do maja 1996. godine, kada se preselila u zgradu nekadašnjeg bioskopa „Crvena zvezda“. Konačno je biblioteka dobila svoje mesto i to u najljepšem dijelu grada, u gradskom parku. Pogađate, to je zgrada u cijim se prostorijama danas i nalazimo.